Deli Dumrul Tiyatro Oyunu

Dede Korkut hikâyelerinden Deli Dumrul metnini tiyatroya uyarlamak benim için çok eğlenceli ve unutulmaz bir deneyimdi. Tiyatro yapmak ilk başta ne kadar stresli ve zor gibi görünse de işin içine girince aslında o kadar da stresli olmadığını fark ettim. Arkadaşlarımla birlikte metin üzerinde çalışırken, rollerimizi paylaşırken ve metni ezberlerken çok keyifli vakit geçirdik. Hazırlık sürecinde zaman zaman zorlandığımız anlar olsa da birbirimize destek olarak bunların üstesinden geldik. Provalar sırasında hem çok güldük hem de birlikte güzel anılar biriktirdik.

Bu tiyatro oyunu benim için sadece bir ders etkinliği değil, aynı zamanda arkadaşlarımla daha fazla vakit geçirmemi sağlayan güzel bir deneyim oldu. Takım çalışmasının ne kadar önemli olduğunu gördüm ve birlikte hareket etmenin başarıya ulaşmayı kolaylaştırdığını öğrendim. Sınıfça aynı amaç için çalışmak ve sonunda oyunumuzu sergilemek bana büyük bir mutluluk verdi. Bu yüzden Deli Dumrul tiyatrosu hayatımda özel bir yere sahip olacak ve her zaman güzel anılarla hatırlayacağım bir etkinlik olarak kalacak.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Cahit Sıtkı TARANCI Yalnızlık Şiiri

                YALNIZLIK Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan, Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık. Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık. Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü, Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı. Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü Kimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı. Bir ayna parçasından başka beni kim anlar, Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde? Bir kardeş tesellisi verir bana aynalar; Aynalar da olmasa işim ne yeryüzünde?                                   Cahit Sıtkı TARANCI Şiirin Özellikleri: Tema: Şiirin temel teması yalnızlık, içsel hüzün ve insanın kendini arayışıdır. Şair, yalnızlığı hem bir kader hem de bir sığınak olarak görür. Duygu: Yoğun bir melankoli, hüzün ve içsel konuşma havası vardır. Şair, kendisini çevresinden kopmuş, kimsenin anlayamadığı bir ruh ...
Devamı

Sessizlikten Cesarete

Buğlem sınıfta hep arka sırada otururdu. Söz almak istediğinde kalbi hızla çarpar, “Yanlış söylersem herkes güler” diye düşünürdü. Bu yüzden kendini yetersiz hisseder, içinden konuşur ama sesini çıkaramazdı. Herkesin ondan daha iyi olduğunu sanırdı. Bir gün öğretmen grup çalışması yaptırdı. Buğlem yine sessizdi. Bunu fark eden Zeynep, yanına yaklaşıp yumuşak bir sesle, “Fikrini merak ediyorum, istersen önce bana anlat,” dedi. Zeynep onu yargılamadan dinledi, sözünü kesmedi. Buğlem anlattıkça rahatladı. Zeynep, “Bence bu çok güzel bir düşünce, birlikte sınıfa sunabiliriz,” deyince Buğlem şaşırdı. Sunum günü geldiğinde Zeynep Buğlem'in yanında durdu. Buğlem kısa bir cümleyle başladı. Kimse gülmedi. Aksine arkadaşları başlarını salladı. Öğretmen, “Bu bakış açısı çok değerli,” dedi. Buğlem ilk kez kendine güvenmenin nasıl bir his olduğunu anladı. O gün Buğlem şunu öğrendi: Birinin empatiyle dinlemesi, insanın kendine olan inancını yeniden yeşertebilir. Küçük bir cesaret, doğru destekle...
Devamı