Cahit Sıtkı TARANCI Yalnızlık Şiiri

                YALNIZLIK

Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan,

Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık.

Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan

Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık.

Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü,

Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı.

Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü

Kimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı.

Bir ayna parçasından başka beni kim anlar,

Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde?

Bir kardeş tesellisi verir bana aynalar;

Aynalar da olmasa işim ne yeryüzünde?

                                  Cahit Sıtkı TARANCI

Şiirin Özellikleri:

Tema:

Şiirin temel teması yalnızlık, içsel hüzün ve insanın kendini arayışıdır. Şair, yalnızlığı hem bir kader hem de bir sığınak olarak görür.

Duygu:

Yoğun bir melankoli, hüzün ve içsel konuşma havası vardır. Şair, kendisini çevresinden kopmuş, kimsenin anlayamadığı bir ruh olarak görür.

Anlatım:

Lirik şiir türündedir. Duygular doğrudan ve içten biçimde dile getirilmiştir.

Dil ve Üslup:

Sade, anlaşılır ama derin anlamlar taşıyan bir dil kullanılmıştır. Şairin kendine özgü duyarlılığı sezilir.

Edebi Sanatlar:

Teşbih (benzetme): “Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık”

Kişileştirme: “Bir kardeş tesellisi verir bana aynalar”

Metafor: Yalnızlık bir masal, bir kartal, bir gölge olarak anlatılmış.

Nazım Birimi: Dörtlüklerden oluşur.

Kafiye Düzeni: Düzenli bir uyak yapısı vardır, şiir müzikal bir akış taşır.

Bende Uyandırdığı Hisler:

Bu şiir, insana derin bir sessizliği ve içsel bir boşluğu hissettiriyor.

Sanki şair kalabalık bir dünyada bile kimsenin kendisini anlayamadığını söylüyor.

Özellikle şu dize çok etkileyici:

“Bir ayna parçasından başka beni kim anlar...”

Bu, insanın kendiyle yüzleştiği, yalnızlığını kabullendiği bir iç konuşma gibi.

Bende hem hüzün hem de dinginlik hissi uyandırıyor — çünkü şair yalnızlıktan korkmuyor, onunla yaşamayı öğrenmiş gibi.