Hayvanların İnsan Hayatındaki Önemi

Hayvanlar doğanın ve insanların hayatının önemli bir parçasıdır. Dünyada milyonlarca farklı hayvan türü yaşamaktadır ve her birinin doğada ayrı bir görevi vardır. Bazı hayvanlar insanlara yiyecek sağlarken bazıları doğadaki dengeyi korur. Ayrıca birçok insan evinde kedi, köpek, kuş gibi hayvanlar besleyerek onlarla arkadaşlık kurar.

Bence hayvanlar insanların hayatına mutluluk katıyor. Özellikle evcil hayvanlar insanların stresini azaltabiliyor ve insanları yalnız hissetmekten kurtarıyor. Bunun yanında doğadaki hayvanların yok olması çevreye büyük zarar verebilir. Örneğin arılar olmasa birçok bitki yetişemez ve doğadaki denge bozulur. Bu yüzden hayvanları korumak aslında kendi geleceğimizi korumak anlamına gelir.

Ancak bazı insanlar hayvanlara kötü davranabiliyor veya onların yaşam alanlarına zarar verebiliyor. Ormanların kesilmesi ve çevre kirliliği yüzünden birçok hayvanın nesli tehlike altına girmiştir. Bence insanlar hayvanlara karşı daha duyarlı olmalı ve onların yaşam hakkına saygı göstermelidir.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Cahit Sıtkı TARANCI Yalnızlık Şiiri

                YALNIZLIK Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan, Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık. Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık. Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü, Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı. Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü Kimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı. Bir ayna parçasından başka beni kim anlar, Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde? Bir kardeş tesellisi verir bana aynalar; Aynalar da olmasa işim ne yeryüzünde?                                   Cahit Sıtkı TARANCI Şiirin Özellikleri: Tema: Şiirin temel teması yalnızlık, içsel hüzün ve insanın kendini arayışıdır. Şair, yalnızlığı hem bir kader hem de bir sığınak olarak görür. Duygu: Yoğun bir melankoli, hüzün ve içsel konuşma havası vardır. Şair, kendisini çevresinden kopmuş, kimsenin anlayamadığı bir ruh ...
Devamı

Sessizlikten Cesarete

Buğlem sınıfta hep arka sırada otururdu. Söz almak istediğinde kalbi hızla çarpar, “Yanlış söylersem herkes güler” diye düşünürdü. Bu yüzden kendini yetersiz hisseder, içinden konuşur ama sesini çıkaramazdı. Herkesin ondan daha iyi olduğunu sanırdı. Bir gün öğretmen grup çalışması yaptırdı. Buğlem yine sessizdi. Bunu fark eden Zeynep, yanına yaklaşıp yumuşak bir sesle, “Fikrini merak ediyorum, istersen önce bana anlat,” dedi. Zeynep onu yargılamadan dinledi, sözünü kesmedi. Buğlem anlattıkça rahatladı. Zeynep, “Bence bu çok güzel bir düşünce, birlikte sınıfa sunabiliriz,” deyince Buğlem şaşırdı. Sunum günü geldiğinde Zeynep Buğlem'in yanında durdu. Buğlem kısa bir cümleyle başladı. Kimse gülmedi. Aksine arkadaşları başlarını salladı. Öğretmen, “Bu bakış açısı çok değerli,” dedi. Buğlem ilk kez kendine güvenmenin nasıl bir his olduğunu anladı. O gün Buğlem şunu öğrendi: Birinin empatiyle dinlemesi, insanın kendine olan inancını yeniden yeşertebilir. Küçük bir cesaret, doğru destekle...
Devamı