DELİ DUMRUL

Dede Korkut Hikâyeleri içindeki “Deli Dumrul” hikâyesini sahnede canlandırmak için seçtim çünkü bu hikâye hem heyecanlı olaylara sahip hem de insanlara önemli mesajlar veren etkileyici bir anlatımdır. Deli Dumrul’un güçlü, korkusuz ve zaman zaman kibirli tavırları hikâyeyi ilgi çekici hâle getirirken Azrail ile karşılaşması sonrası yaşadığı değişim hikâyeye derin bir anlam katmaktadır. Özellikle ölüm gerçeğiyle yüzleşmesi, ailesine ve sevdiklerine verdiği değeri anlaması hikâyenin en etkileyici bölümlerinden biridir. Ayrıca köprü sahnesi, Azrail’in gelişi ve Deli Dumrul’un yaşadığı korku ile pişmanlık gibi bölümler tiyatroda canlandırılmaya çok uygundur ve seyircinin dikkatini çekecek özellikler taşımaktadır. Bu nedenle “Deli Dumrul” hikâyesinin hem öğretici hem de sahnede etkileyici bir şekilde gösterilebilecek güçlü bir hikâye olduğunu düşünüyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Cahit Sıtkı TARANCI Yalnızlık Şiiri

                YALNIZLIK Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan, Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık. Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık. Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü, Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı. Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü Kimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı. Bir ayna parçasından başka beni kim anlar, Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde? Bir kardeş tesellisi verir bana aynalar; Aynalar da olmasa işim ne yeryüzünde?                                   Cahit Sıtkı TARANCI Şiirin Özellikleri: Tema: Şiirin temel teması yalnızlık, içsel hüzün ve insanın kendini arayışıdır. Şair, yalnızlığı hem bir kader hem de bir sığınak olarak görür. Duygu: Yoğun bir melankoli, hüzün ve içsel konuşma havası vardır. Şair, kendisini çevresinden kopmuş, kimsenin anlayamadığı bir ruh ...
Devamı

Sessizlikten Cesarete

Buğlem sınıfta hep arka sırada otururdu. Söz almak istediğinde kalbi hızla çarpar, “Yanlış söylersem herkes güler” diye düşünürdü. Bu yüzden kendini yetersiz hisseder, içinden konuşur ama sesini çıkaramazdı. Herkesin ondan daha iyi olduğunu sanırdı. Bir gün öğretmen grup çalışması yaptırdı. Buğlem yine sessizdi. Bunu fark eden Zeynep, yanına yaklaşıp yumuşak bir sesle, “Fikrini merak ediyorum, istersen önce bana anlat,” dedi. Zeynep onu yargılamadan dinledi, sözünü kesmedi. Buğlem anlattıkça rahatladı. Zeynep, “Bence bu çok güzel bir düşünce, birlikte sınıfa sunabiliriz,” deyince Buğlem şaşırdı. Sunum günü geldiğinde Zeynep Buğlem'in yanında durdu. Buğlem kısa bir cümleyle başladı. Kimse gülmedi. Aksine arkadaşları başlarını salladı. Öğretmen, “Bu bakış açısı çok değerli,” dedi. Buğlem ilk kez kendine güvenmenin nasıl bir his olduğunu anladı. O gün Buğlem şunu öğrendi: Birinin empatiyle dinlemesi, insanın kendine olan inancını yeniden yeşertebilir. Küçük bir cesaret, doğru destekle...
Devamı