Ay ve Gölge

Ay ve Gölge

Ay süzülürken gecenin içinden,
Düşer gölgeler kalbin eşiğinden.
Bir bakış atar denize doğru,
Sessizliğe karışır sonsuz soru.

Ne anlatır bilinmez hâliyle,
Konuşmaz, susar gümüş diliyle.
Ama bilir; kim bekler, kim özler,
Kim hangi gecede düşlere sözler...


Bu blogdaki popüler yayınlar

Cahit Sıtkı TARANCI Yalnızlık Şiiri

Çalı Kuşu:Bir İdalistin Anadolu Yolculuğu