Kendimizi Dinleyebiliyor muyuz?


Günümüzde neredeyse her anımız seslerle ve bilgilerle dolu. Telefon bildirimleri, sosyal medya, müzikler, videolar ve çevremizdeki insanlar derken çoğu zaman kendimizle baş başa kalmaya fırsat bulamıyoruz. Boş kaldığımız en küçük anda bile telefonumuza yöneliyoruz. Peki, hiç durup kendi düşüncelerimizi dinlemeyi deniyor muyuz?

Bence sessizlik, yalnızca konuşmamak anlamına gelmez. Bazen insanın kendisini anlaması, düşüncelerini toparlaması ve yaşadıklarını değerlendirmesi için sessizliğe ihtiyacı vardır. Sürekli bir şeylerle ilgilenmek, zihnimizi meşgul etse de kendimize ayırdığımız zamanı azaltabilir. Örneğin gün içinde yaşadığımız bir olayı düşünmek veya gelecekle ilgili kararlarımızı gözden geçirmek için bile sakin bir ortama ihtiyaç duyarız.

Ayrıca sessizlik, insanın çevresini daha iyi fark etmesini de sağlar. Sürekli müzik dinlemek veya telefonla ilgilenmek yerine bazen etrafımızdaki seslere, doğaya ve insanlara dikkat etmek farklı şeyleri görmemizi sağlayabilir.

Teknolojinin hayatımızdaki yerini tamamen ortadan kaldırmamız elbette mümkün değil. Ancak her anımızı bir şeylerle doldurmak zorunda da değiliz. Bazen hiçbir şey yapmadan oturmak, düşünmek ve kendimize zaman ayırmak sandığımızdan çok daha değerlidir.

Sonuç olarak, bence sessizlikten korkmamalı ve onu bir boşluk olarak görmemeliyiz. Çünkü bazen kendimizi en iyi duyabildiğimiz anlar, çevremizdeki her şey sustuğunda başlar.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sessizlikten Cesarete

MEKTUP