OKUL DEĞERLENDİRMEM

Okul, insanın hayatında yalnızca ders gördüğü bir yer değildir; aynı zamanda kişiliğinin şekillendiği, arkadaşlıklar kurduğu ve hayata hazırlandığı bir ortamdır. Benim okulla ilişkim bazen yorucu olsa da genel olarak önem verdiğim bir ilişkidir. Okulu tamamen seviyorum ya da tamamen sevmiyorum diyemem. Bazı günler arkadaşlarımla vakit geçirmek, yeni şeyler öğrenmek ve farklı etkinliklere katılmak güzel hissettiriyor. Fakat bazı zamanlarda yoğun ödevler, sınav stresi ve sürekli aynı düzen içinde olmak insanı bunaltabiliyor. Buna rağmen okulun insanın geleceği için önemli olduğunu düşünüyorum. Devamsızlık konusunda ise elimden geldiğince okula düzenli gitmeye çalışıyorum. Çünkü bir süre sonra derslerden geri kalmanın toparlanması zor oluyor. Ayrıca okul sadece notlardan ibaret değildir; insan sosyal olarak da okul sayesinde gelişir.Okulda beni rahatsız eden şeylerin başında ezberci eğitim sistemi geliyor. Birçok derste konuları gerçekten anlamaktan çok sınav için ezber yapıyoruz. Bu bilgiler de kısa süre sonra unutuluyor.Bazı öğrenciler ise okulda kendilerini rahat hissedemiyor; arkadaş ortamı, öğretmen baskısı ya da kurallar onları bunaltabiliyor. Özellikle öğrencilerin sadece başarıya göre değerlendirilmesi birçok kişiyi mutsuz ediyor. İnsanlar bazen kendilerini bir öğrenci değil de sadece not almak zorunda olan biri gibi hissediyor.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Cahit Sıtkı TARANCI Yalnızlık Şiiri

                YALNIZLIK Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan, Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık. Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık. Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü, Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı. Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü Kimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı. Bir ayna parçasından başka beni kim anlar, Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde? Bir kardeş tesellisi verir bana aynalar; Aynalar da olmasa işim ne yeryüzünde?                                   Cahit Sıtkı TARANCI Şiirin Özellikleri: Tema: Şiirin temel teması yalnızlık, içsel hüzün ve insanın kendini arayışıdır. Şair, yalnızlığı hem bir kader hem de bir sığınak olarak görür. Duygu: Yoğun bir melankoli, hüzün ve içsel konuşma havası vardır. Şair, kendisini çevresinden kopmuş, kimsenin anlayamadığı bir ruh ...
Devamı

Sessizlikten Cesarete

Buğlem sınıfta hep arka sırada otururdu. Söz almak istediğinde kalbi hızla çarpar, “Yanlış söylersem herkes güler” diye düşünürdü. Bu yüzden kendini yetersiz hisseder, içinden konuşur ama sesini çıkaramazdı. Herkesin ondan daha iyi olduğunu sanırdı. Bir gün öğretmen grup çalışması yaptırdı. Buğlem yine sessizdi. Bunu fark eden Zeynep, yanına yaklaşıp yumuşak bir sesle, “Fikrini merak ediyorum, istersen önce bana anlat,” dedi. Zeynep onu yargılamadan dinledi, sözünü kesmedi. Buğlem anlattıkça rahatladı. Zeynep, “Bence bu çok güzel bir düşünce, birlikte sınıfa sunabiliriz,” deyince Buğlem şaşırdı. Sunum günü geldiğinde Zeynep Buğlem'in yanında durdu. Buğlem kısa bir cümleyle başladı. Kimse gülmedi. Aksine arkadaşları başlarını salladı. Öğretmen, “Bu bakış açısı çok değerli,” dedi. Buğlem ilk kez kendine güvenmenin nasıl bir his olduğunu anladı. O gün Buğlem şunu öğrendi: Birinin empatiyle dinlemesi, insanın kendine olan inancını yeniden yeşertebilir. Küçük bir cesaret, doğru destekle...
Devamı