Bu blogdaki popüler yayınlar
Sessizlikten Cesarete
Buğlem sınıfta hep arka sırada otururdu. Söz almak istediğinde kalbi hızla çarpar, “Yanlış söylersem herkes güler” diye düşünürdü. Bu yüzden kendini yetersiz hisseder, içinden konuşur ama sesini çıkaramazdı. Herkesin ondan daha iyi olduğunu sanırdı. Bir gün öğretmen grup çalışması yaptırdı. Buğlem yine sessizdi. Bunu fark eden Zeynep, yanına yaklaşıp yumuşak bir sesle, “Fikrini merak ediyorum, istersen önce bana anlat,” dedi. Zeynep onu yargılamadan dinledi, sözünü kesmedi. Buğlem anlattıkça rahatladı. Zeynep, “Bence bu çok güzel bir düşünce, birlikte sınıfa sunabiliriz,” deyince Buğlem şaşırdı. Sunum günü geldiğinde Zeynep Buğlem'in yanında durdu. Buğlem kısa bir cümleyle başladı. Kimse gülmedi. Aksine arkadaşları başlarını salladı. Öğretmen, “Bu bakış açısı çok değerli,” dedi. Buğlem ilk kez kendine güvenmenin nasıl bir his olduğunu anladı. O gün Buğlem şunu öğrendi: Birinin empatiyle dinlemesi, insanın kendine olan inancını yeniden yeşertebilir. Küçük bir cesaret, doğru destekle...
MEKTUP
Hepinize merhabalar arkadaşlar. Bu mektubu edebiyat dersi için sizlere yazıyorum. Çok şükür hiçbirinizle bir sıkıntım yok. Anlaşamadığım insanlar değilsiniz. Sınıf içindeki sohbetlerimiz olsun, beraber test çözmemiz olsun, genel olarak eğlenceli oluyor. Aslında çok da diyeceğim bir şey yok. O yüzden biraz boş yapıyor gibi olabilirim. Beni de artık böyle kabul edeceksiniz, yapacak bir şey yok. Bir de ekstra olarak bir şey söylemek istiyorum: Teneffüslerde kuş sesi çıkaran arkadaşlar, lütfen kendinize hâkim olun ve kuş sesi çıkarmayın. Bir süredir sıkmaya başladı. Bu mesajı okuyan herkese teşekkür ediyorum. Sevgiler, Ahmet